Γιώργος Πουλάδος

Σάββατο 11 Ιουλίου 2015

Μετά το δημοψήφισμα…

LOGO - CopyΈνα νέο μνημόνιο είναι προ των πυλών και ενώ για πολλούς φαίνεται να αναζωπυρώνεται το δίλημμα μνημόνιο – αντιμνημόνιο, η αλήθεια είναι ότι όσο προχωράει η οικονομική κρίση γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο ότι η σύγκρουση είναι μεταξύ κεφαλαίου και εργασίας. Τα μνημόνια αποτελούν μία από τις πολλές μορφές επίθεσης του κεφαλαίου εναντίον της εργασίας. Η διαφορά του τρίτου μνημονίου από τα δύο προηγούμενα είναι ότι υλοποιείται από μία αριστερή (χωρίς εισαγωγικά) κυβέρνηση. Για όσους ακόμα πιστεύουν στην διάκριση δεξιάς – αριστεράς θα πρέπει να απαντήσουν στα εξαιρετικά δύσκολα προβλήματα που βάζει η ίδια η ζωή. Όχι θεωρητικά, ιδεολογικά ή σε επίπεδο αρχών και διακηρύξεων, αλλά στην ουσιαστική αμφισβήτηση της αστικής ηγεμονίας.


Κυριακή 5 Ιουλίου 2015

Σκέψεις για το δημοψήφισμα

LOGO - CopyΗ αφελής εμμονή της κυβέρνησης για μια δίκαιη χρηματοδότηση της χώρας και ταυτόχρονα δίκαιης επίλυσης του προβλήματος του μη βιώσιμου χρέους δεν μπορούσε παρά να προσκρούσει στην αδιαλλαξία του διεθνούς κεφαλαίου. Μπροστά στην ανυποχώρητη θέση του διεθνούς κεφαλαίου (για τρίτο μνημόνιο και νέο δάνειο) από την μια και στην διαφαινόμενη πιθανότητα να αποτελέσει αριστερή παρένθεση από την άλλη, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να προσφύγει στο δημοψήφισμα.


Τετάρτη 11 Ιουνίου 2014 

Οι άνθρωποι γίνονται πιο αγωνιστικοί μέσα από τις μνήμες…  

louis-tikas Το Σάββατο 7 Ιουλίου  2014 πραγματοποιήθηκε η προβολή του ντοκιμαντέρ «Παλικάρι» στο Κοινωνικό Κέντρο Πάτρας. Η όλη εκδήλωση κράτησε 3,5 ώρες και ειπώθηκαν πάρα πολλά για το ντοκιμαντέρ αλλά και για τον καπιταλισμό. Οι παρευρισκόμενοι μίλησαν για τους μετανάστες, για τους απεργοσπαστικούς μηχανισμούς, για τη μαφία, για τον κεϋνσιανσιμό, για το νεοφιλελευθερισμό, για τον πόλεμο, το Αμερικανικό εθνικό φαντασιακό, την Αμερικανική εργασιακή ιστορικότητα, για το φασισμό παλαιό και νέο καθώς και για την εργατική αντίσταση και την κουλτούρα της αντίστασης.


 Πέμπτη 10 Οκτωβρίου 2013

Τα άκρα

LOGO - CopyΤα άκρα είναι δύο: το πρώτο είναι της νεοφιλελεύθερης Νέας Δημοκρατίας που έχει καταδικάσει το λαό στη φτώχεια, την πείνα και την εξαθλίωση και το δεύτερο είναι της νεοναζιστικής Χρυσής Αυγής – του μίσους και της βίας απέναντι σε κάθε τι δημοκρατικό, προοδευτικό και ριζοσπαστικό. Ποιος έχει ληστέψει τον πλούτο του ελληνικού λαού προς όφελος του κεφαλαίου; Ποιος καταργεί μέρα με τη μέρα τα εργατικά δικαιώματα και τις κατακτήσεις της κοινωνίας; Ποιος επιτίθεται στους μετανάστες, στους αριστερούς, στους αναρχικούς, στους ομοφυλόφιλους και σε κάθε δημοκράτη που αντιστέκεται στο μίσος και το φόβο; Ο νεοφιλελευθερισμός και ο νεοναζισμός πάνε χέρι χέρι προσπαθώντας να συντρίψουν κάθε κατάκτηση της εργατικής τάξης και να συντρίψουν κάθε φωνή (ατομική και συλλογική) που αντιστέκεται στην πολιτική τους.