Άρθρα – Συνεντεύξεις

 

  • 2017

  • 2016

  • 2015

  • 2014

  • 2013

  • 2012

  • 2011

 

 

Ανοιχτή πρωτοβουλία ενάντια στα κέντρα κράτησης


Αντιφασιστικά


Βιομηχανικοί Εργάτες του Κόσμου


Αινείας Γκέργκι 


Γιάννης Γιουλούντας


Γιώργος Δαρεμάς


Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Είναι περιττό να πούμε ότι εμείς δεν έχουμε τρομοκρατηθεί, δεν τρομοκρατούμαστε και δεν θα τρομοκρατηθούμε. Νομίζουμε όμως το ζήτημα της αστυνομικής επιδρομής στο Δίκτυο έχει ευρεία πολιτική σημασία. Εντάσσεται σε ένα πλαίσιο όξυνσης της κρατικής καταστολής, ιδεολογικής νομιμοποίησης της κρατικής τρομοκρατίας και υιοθέτησης συμμορίτικων λογικών από τα σώματα ασφαλείας -των οποίων η διαπλοκή με τη Χρυσή Αυγή αποτελεί ένα μόνο μέρος. Αυτή η πορεία προς ένα ιδιότυπο καθεστώς έκτακτης ανάγκης είναι παράλληλη με τη μνημονιακή καταστροφή του κοινωνικού πλούτου. Η «δημοκρατία του ροπάλου» είναι αναγκαία προϋπόθεση για να επιβληθεί η μαζική εξαθλίωση.


Κοινωνικό Κέντρο Πάτρας

Οι δρόμοι ανοίγονται περπατώντας… Ζούμε σε μια εποχή ανόδου της ασημαντότητας. Σε μια κοινωνία που η εμπορευματοποίηση όλων των ζωνών του δημόσιου χώρου τείνει να πνίξει ολοκληρωτικά τη ζωή. Σε μια εποχή όπου ο έρωτας και η ελευθερία αποτελούν το μεγαλύτερο εχθρό κάθε εξουσίας. Στην εποχή που η αντίσταση αποτελεί όχι μόνο καθήκον αλλά και ζωτικό όρο επιβίωσης. Ζούμε στην εποχή της πλήρους εξατομίκευσης. Στην εποχή που ο νόμος τους ισχυρού γίνεται ηθικός κανόνας του καθημερινού κανιβαλισμού. Στην εποχή που όποιοι αποφασίζουν να υπερασπίσουν πράγματα εύθραυστα όπως η ζωή και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια θεωρούνται επικίνδυνοι. Ζούμε σε μια εποχή που άνθρωποι δίπλα μας σιτίζονται από τα σκουπίδια, που κάποιοι άνθρωποι ονομάζονται “λαθραίοι” και κλείνονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης ή παραδίδονται στα δολοφονικά ένστικτα ταγμάτων εφόδου. Στην εποχή που το να πουλάς και να αγοράζεις ανθρώπους έγινε ο κανόνας της αγοράς και η αγορά ο κανόνας της κοινωνίας. Ζούμε στην εποχή των δολοφόνων, στην εποχή των τεράτων.

Σε αυτήν ακριβώς την εποχή αποφασίσαμε να μαζευτούμε μαζί, να συλλέξουμε σαν πολύτιμο νερό όλες τις μικρές καθημερινές μας αρνήσεις. Αποφασίσαμε να δημιουργήσουμε ένα δημόσιο χώρο για να κάνουμε δυνατά όσα η μέγγενη των ιδιωτικών συμφερόντων, του λυσσαλέου ανταγωνισμού, της εμπορευματοποίησης, του ατομισμού, μας αρνούνται. Δεν έχουμε αυταπάτες, δεν “πουλάμε” αυταπάτες. Δεν διακηρύσσουμε πως κτίζουμε μέσα σε τέσσερις τοίχους μια ζωή καθημερινής ελευθερίας. Δεν πιστεύουμε σε ζώνες ελευθερίας που μπορούν να επιβιώσουν μέσα στο πέλαγος της βαρβαρότητας. Για αυτό και το εγχείρημα μας δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο από ένα μικρό παράδειγμα δίπλα στα άλλα. Ένα παράδειγμα που θα μείνει ζωντανό μόνο αν λειτουργεί ανατροφοδοτούμενο από της ζωντανές ανάσες ενός κινήματος ανατροπής. Αν αναπνέει από την πνοή της κοινωνίας.


Πρίμο Λέβι

Δεν ανήκω στους ανθρώπους που κλίνουν προς το μίσος. Γιατί το θεωρώ ένα αίσθημα πρωτόγονο, που προσιδιάζει περισσότερο στα ζώα. Προτιμώ οι σκέψεις και οι πράξεις μου στα όρια του δυνατού να πηγάζουν από τη λογική, για το λόγο αυτό δεν καλλιέργησα μέσα μου ποτέ το μίσος σαν επιθυμία εκδίκησης ή επιβολής τιμωρίας στον υποτιθέμενο εχθρό μου.


Άννα Μήτρου


Κρίστοφερ Μπαρνέτ

christopher barnett 4υπάρχει μια πτυχή του επαναστατικού αγώνα που η ελίτ και οι κονδυλοφόροι της θα ήθελαν να κρύψουν από το λαό, την αγάπη, τη βαθιά αγάπη από τις πρώτες μου εμπειρίες με τους VietCong, τους αυτόχθονες ακτιβιστές της αυστραλίας, τους μαύρους πάνθηρες, τους έλληνες συντρόφους μου, τους αδελφούς και τις αδελφές μου από την αφρική και τη λατινική αμερική μέχρι τους ανθρώπους που αγωνίζονται για μια δίκαιη και ισότιμη Γαλλία, με έχει συγκινήσει η συμπόνια τους και η έλλειψη πικρίας


Σάνια Μωραΐτου


Άλαν Ναιρν


Χριστόφορος Αγαμέμνων Πάλλης (Μωρίς Μπρίντον)

Για εμάς, ως επαναστάτες, ουσιαστική δράση είναι ό,τι αυξάνει την εμπιστοσύνη, την αυτονομία, την πρωτοβουλία, τη συμμετοχή, την αλληλεγγύη, τις τάσεις ισότητας, την αυτενέργεια των μαζών και ότι συμβάλλει στην απομυθοποίηση τους. Στείρα και επιζήμια δράση είναι ότι ενισχύει την παθητικότητα στις μάζες, την απάθειά τους, τον κυνισμό τους, την διαφοροποίηση τους μέσω της ιεραρχίας, την αλλοτρίωση τους, την εξάρτηση τους από άλλους, για να κάνουν πράγματα για αυτούς και ο βαθμός στον οποίον μπορούν να χειραγωγηθούν από τους άλλους, ακόμη και από αυτούς που ενεργούν για λογαριασμό τους.


Γιώργος Πουλάδος


Σκόρπια


Τι ωραίος κόσμος!

Οι εργαζόμενοι έχουν σχεδόν χάσει τη φωνή της αυτοέκφρασης. Η ιστορία μας, η κουλτούρα μας και οι εκφράσεις των ελπίδων και των επιθυμιών μας,  μας παρέχονται είτε από τους ειδικούς της εργασίας είτε ως μαζικά εμπορεύματα που έχουν  αραχθεί από την αγορά.

Πρέπει να διεκδικήσουμε εκ νέου τη φωνή της αυτοέκφρασης μας. Δεν χρειαζόμαστε τους άλλους που έχουν τους δικούς τους σκοπούς να μιλάνε για μας. Το να ξαναβρούμε τη φωνή μας αποτελεί πράξη άμεσης δράσης. Διότι δεν υπάρχει κανείς άλλος  πέρα από μας τον οποίον μπορούμε να εμπιστευθούμε για να μιλάει εξ’ ονόματός μας.

Arthur J. Miller Upon the Backs of Labour

Οι άνεργοι αλλά και οι εργαζόμενοι της χώρας περνάνε πάρα πολύ δύσκολα λόγω της νεοφιλεύθερης πολιτικής που έχει επιβάλλει η άρχουσα τάξη και έχει αποδεχτεί ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού. Ωστόσο, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι δεν είμαστε μόνοι. Υπάρχουν εργαζόμενοι σε όλο τον κόσμο που παλεύουν για το μεροκάματο, για την ίδια τους τη ζωή τους κάτω από πολύ πιο δύσκολες συνθήκες.


Βίκτορ Χάρα

Pete Seeger: Όσο τραγουδάμε τα τραγούδια του τόσο το θάρρος του μας εμπνέει να έχουμε μεγαλύτερο θάρρος ο Βίκτορ Χάρα δεν θα πεθάνει ποτέ


 

Infowar productions


Stephanie McMillan

stephanie mcmillan 1Σκίτσα της Stephanie McMillan για τον ταξικό πόλεμο, την προλεταριακή ηθική, τις ιδεολογικο-πολιτικές μάχες, τον εφησυχασμό, την αλαζονεία, την αναγκαιότητα της επανάστασης…

Απόδοση στα ελληνικά Γιώργος Πουλάδος 


Jerome Roos

RomeProtestsΗ διαμόρφωση της ιδέας ότι η στέγαση αποτελεί κοινό αγαθό και το εισόδημα καθολική παροχή έχει τη δυνατότητα να διευρύνει σε μεγάλο βαθμό τους πολιτικούς μας ορίζοντες. Πρώτα απ’ όλα, η έννοια του εγγυημένου εισοδήματος συντρίβει την καπιταλιστική άποψη ότι οι απλοί άνθρωποι πρέπει να πωλούν την εργατική τους δύναμη σε κάποιον εργοδότη μόνο και μόνο για να επιβιώσουν. Αναγνωρίζει το γεγονός ότι οι κοινωνίες μας (τουλάχιστον στην Ευρώπη και στη Βόρεια Αμερική) έχουν συσσωρεύσει αρκετά κεφάλαια με τα χρόνια, ώστε να μπορούν να καλύπτουν για όλους τουλάχιστον τις βασικές ανάγκες για μια λιτή διαβίωση. Και παρέχει μια συγκεκριμένη εναλλακτική λύση για την καταπολέμηση της βαθιάς αίσθησης άγχους που προκαλεί η εργασιακή επισφάλεια. Μην έχετε την παραμικρή αμφιβολία: καταργώντας την εξάρτηση από τη μισθωτή εργασία για την εξυπηρέτηση βασικών αναγκών, θα υπάρξουν σοβαροί μετασχηματισμοί στις κοινωνικές σχέσεις και στη φύση της καθημερινής ζωής.